Aktualności

Wprowadzenie do modlitwy na 17 maja 2026r.  - Wniebowstąpienie Pańskie

Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: «Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata» (Mt 28, 16-20).

Stawienie się w obecności Bożej: Uświadom sobie, że stajesz przed Panem, że będziesz z Nim rozmawiał i słuchał tego, co On ma Ci do powiedzenia. Otwórz się na działanie Ducha Świętego. Proś, aby On pomógł Ci przeżyć to spotkanie jak najowocniej, w możliwie największym otwarciu się na Słowo Boże.

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: Proś Boga, Pana naszego, aby wszystkie Twoje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu (św. Ignacy Loyola, ĆD nr 46).

Prośba o owoc tej modlitwy: prośmy o życie w świadomości Bożej Obecności w konkrecie naszego życia.

Obraz do modlitwy: wejdź w scenę Ewangelii, w spotkanie Jezusa ze swoimi uczniami już po Zmartwychwstaniu. Nasycaj się obecności Pana Jezusa Żyjącego, wsłuchuj się w Jego wskazania, ponieważ one są także dla Ciebie.

1. Galilea.

To jest miejsce ważne dla uczniów: miejsce pierwszych spotkań z Jezusem, Jego wezwania niektórych z nich do pójścia za Nim, dobre wspomnienia, radość bycia razem z Mistrzem, miejsce także wielu Jezusowych cudów.

Po Zmartwychwstaniu właśnie tam Jezus spotyka się ze swoimi bliskim, jakby chciał zachęcić uczniów, aby nosili w swoich sercach dobre, piękne wspomnienia, aby się nimi umacniali, aby pielęgnowali wdzięczność za dobro, które było ich udziałem. Zaprasza ich do miejsca dla nich bezpiecznego, rodzinnego.

Pomyśl proszę o dobru, które wydarzyło się w minionym tygodniu, o pozytywnych spotkaniach, dobrych rozmowach, doświadczanej życzliwości, małych gestach miłości. Wracając do nich, nie tylko umocnij swoje serce, ale także zatrzymaj się przed Panem Jezusem z wdzięcznością. Nasyć swoje serce dziękczynieniem, nigdzie się nie śpiesz, po prostu jeszcze raz celebruj dobro, które otrzymałeś z Bożej ręki.

Galilea ma też drugi wymiar – była w czasach Jezusa terenem pogranicza, miejscem zamieszkiwanym w części przez pogan. Mimo tego, nie stanowi to przeszkody dla Jezusa. Właśnie w takim miejscu, spotyka się z uczniami, jakby wskazywał, że miejsce nie ma dla Niego znaczenia, że On nie boi się wchodzić także tam, gdzie żyją poganie.

Pomyśl, czy w Twoim sercu nie ma jeszcze takich pogańskich miejsc, niezamieszkanych przez Jezusa, niezasilonych Jego Słowem – możesz właśnie teraz, w czasie tego spotkania zaprosić do niech Pana. Możesz spróbować Go wpuścić tam, gdzie do tej pory jeszcze Go nie zapraszałeś.

2. Stała obecność.

Pan Jezus zapewnia uczniów, o tym, że zawsze będzie z nimi, że nie będą przez Niego opuszczeni, ani porzuceni. Choć zmieni się sposób Jego obecności, to nie zmieni się Jej istota.

Tę obietnicę Jezus złożył także nam, ponieważ Słowo Boże, jest aktualne, także dziś. Jesteśmy, żyjemy i poruszamy się w Bożej obecności, w przestrzeni Boga, który JEST. Czy ta prawda ma dla Ciebie jakiekolwiek znaczenie w Twoim życiu, w Twojej codzienności?

Popatrz na to, w jaki sposób dokonywałeś różnych wyborów i podejmowałeś różne decyzje w kończącym się tygodniu. Czy uwzględniałeś w nich obecność Pana Boga, czy zapraszałeś Go do procesu podejmowania tych decyzji, czy szedłeś na modlitwę pytać: „Panie Jezu, jesteś obecny w mojej codzienności, jaką decyzję mam podjąć w tej sytuacji? Jak Ty to widzisz? Co będzie na większą Twoją chwałę i dla pożytku mojego i innych ludzi?”

W chrześcijaństwie chodzi o to, aby pozwolić Bogu działać w moim bardzo konkretnym życiu, ponieważ On JEST stale obecny, a nie żeby żyć w schizofrenii alternatywnych światów – godzinnej niedzielnej praktyki pobożnościowej w postaci „pójścia do kościoła” (bo nawet nie na Eucharystię, a tym bardziej na spotkanie z Panem Jezusem) i życia na własną rękę przez pozostałe 167 godzin w tygodniu.

Pomyśl, czy dzisiejsze Słowo w którym Jezus obiecuje, że pozostaje z nami na zawsze przemienia Twoją codzienność? Czy uświadamiasz sobie tę prawdę, kiedy idziesz do swoich obowiązków, kiedy pracujesz, odpoczywasz?

Zachęcam Cię, na zakończenie tej modlitwy, do szczerej rozmowy z Panem, do oddania Mu tego wszystkiego, co udało Ci się dzięki Jego łasce zobaczyć, w czasie tej modlitwy. Zwróć uwagę, aby ta rozmowa miała związek z Twoimi refleksjami na medytacji. Pomyśl także o tym, co ta modlitwa zmieni w Twoim życiu? Warto wciąż przypominać sobie, że spotkania z Jezusem na modlitwie mają prowadzić do realnych zmian w życiu, do nawrócenia. Co chcesz zabrać z tego spotkania z Jezusem? Jaki konkret? Jak chcesz korzystać z Bożej, stałej obecności w Twoim życiu?

Swoje spotkanie z Panem zakończ modlitwą: „Ojcze nasz..”

Zachęcam Cię także, abyś zanotował chociaż kilka myśli z tej modlitw, niech pozostanie po niej jakiś materialny ślad, niech te notatki stanowią Twój duchowy dzienniczek. Tak, abyś mógł wrócić do tego, co stało się Twoim doświadczeniem w spotkaniach z Jezusem.

Anna OV