Aktualności

Rozważanie do Ewangelii na 28 niedzielę zwykłą - 11 października 2026 r.

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi
i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz
i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych». [Mt 22, 1-14].

Stawienie się w obecności Bożej: uświadom sobie, że stajesz przed Panem, że będziesz z Nim rozmawiał i słuchał tego, co On ma Ci do powiedzenia. Otwórz się na działanie Ducha Świętego. Proś, aby On pomógł Ci przeżyć to spotkanie jak najowocniej, w możliwie największym otwarciu się na Słowo Boże.

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: proś Boga, Pana naszego, aby wszystkie Twoje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby
i chwały Jego Boskiego Majestatu (św. Ignacy Loyola, ĆD nr 46).

Prośba o owoc tej modlitwy, do czego mamy dojść przez tę modlitwę: poprośmy o łaskę gotowości  odpowiadania na Boże zaproszenia.

Obraz do modlitwy: spróbujmy wyobrazić sobie ucztę, o której opowiada Jezus. Piękne miejsce, suto zastawione stoły i czekający na gości Oblubieniec;
i Ty, zaproszony przez Ojca samego Oblubieńca.

1. Królestwo=Król.

„Królestwo niebieskie podobne jest do króla”. Zwróciłeś kiedyś uwagę na to sformułowanie? Kiedy w rzeczywistości naszego świata mówi się o królestwie, to jest to raczej przestrzeń polityczna (państwo, którym zarządza król), albo przestrzeń geograficzna (jakiś obszar świata, w którym systemem rządów jest monarchia). Słowo Boże tymczasem pokazuje nam zupełnie innym wymiar Królestwa Bożego. W Nim najważniejszą rolę odgrywa Król – Osoba. Zatem rzeczywistość Królestwa Bożego, to jest przede wszystkim przestrzeń relacji z Ojcem i Jego Synem – Oblubieńcem.

Król pragnie włączyć w swoją przestrzeń, bliskość relacji inne osoby, chce, aby one razem z nim świętowały, były w tej radosnej rzeczywistości obecne. Przecież na uroczystości weselne nie zaprasza się przypadkowych osób, ale tych, z którymi państwu młodym, czy ich rodzicom jest blisko.

Zatrzymaj się chwile przy rzeczywistości Królestwa Bożego. Czym ono dla Ciebie jest? Czy w ogóle jakoś ono zaprząta Twoją uwagę? Czy dostrzegasz niezwykłość Bożego zapraszania do bycia w Królestwie – jako zaproszenie do bycia
w relacji Osoba z osobą?

2. Zaproszenie do świętowania.

Mówimy o uczcie weselnej, o wielkim święcie, o radości, zabawie, szczęściu. Nie o jakiejś prywatce z paluszkami i wodą mineralną, tylko o rzeczywistości królewskiego przyjęcia. „Woły i tuczne zwierzęta ubite”, najlepsze wino na stołach, muzyka. I Gospodarz – Król, Pan całej ziemi. To nie byle kto! Codziennie możesz brać udział w uczcie królewskiej, na którą woła Cię Król. W wymiarze wiary taką ucztą jest Eucharystia – wspólne bycie i świętowanie z Bogiem.

Jak przeżywasz swoje spotkania z Panem we Mszy Św.? Jak się do nich przygotowujesz? Jak uczestniczysz? Nie teoretyzuj, ale przyjrzyj się ostatniej Eucharystii, w której uczestniczyłeś, popatrz na przygotowanie, na uczestnictwo, na dziękczynienie. Zobacz swoją postawę – szczerze i uczciwie. Porozmawiaj o tym z Jezusem. Może trzeba będzie wprowadzić jakąś korektę do swojej postawy…

3. Dziwne wybory.

„Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.” Kiedy się dobrze nad tym zdaniem zastanowić, to wybór dokonany przez zaproszonych jest przedziwny i bezsensowny. Zamiast ucieszyć się niezwykłością, darem zaproszenia do udziału w tej szczególnej uroczystości, jaką jest weselna uczta organizowana przez Króla, potencjalni goście dokonują banalnych wyborów (zanurzenie w codzienność); albo okrutnych wyborów (zabójstwo).

Spróbuj przyjrzeć się swoim wyborom z ostatniego tygodnia. Jakie one były? Jak  i co wybierałeś? Czy decydowałeś się na życie, czy na śmierć; na dobro, czy na grzech? Jakimi kryteriami się kierowałeś? Co Tobą powodowało? Co chcesz podjąć na przyszłość? Porozważaj głęboko o tym, masz sporo czasu…

Zachęcam Cię, na zakończenie tej modlitwy, do szczerej rozmowy z Panem, do oddania Mu tego wszystkiego, co udało Ci się dzięki Jego łasce zobaczyć,
w czasie tej modlitwy. Zwróć uwagę, aby ta rozmowa miała związek z Twoimi refleksjami na medytacji. Pomyśl także o tym, co ta modlitwa zmieni w Twoim życiu? Warto wciąż przypominać sobie, że spotkania z Jezusem na modlitwie mają prowadzić do realnych zmian w życiu, do nawrócenia. Pytaj Jezusa jak możesz z pomocą Jego Łaski tego dokonać w konkrecie życia.

Swoje spotkanie z Panem zakończ modlitwą do Ducha Świętego:

„Duchu Święty, Pocieszycielu, uświęcający moją duszę:

– racz mi udzielić daru mądrości, abym poznał i umiłował Prawdę Wiekuistą

i nigdy dóbr tego świata nie przedkładał nad dobro wieczne,

– daj mi dar rozumu, aby poznał prawdy objawione, o ile dozwala nieudolność

ludzka,

– daj mi dar umiejętności, abym się przekonał o nicości rzeczy stworzonych

i swojej, żebym gardził marnościami tego świata,

– daj mi dar rady, abym ostrożnie postępował wśród niebezpieczeństw życia

doczesnego i spełniał wolę Bożą,

– daj mi dar męstwa, aby przezwyciężał pokusy nieprzyjaciela i znosił

prześladowania,

– daj mi dar pobożności, abym się rozmiłował w rozmyślaniu, w modlitwie,

w służbie Bożej,

– daj mi dar bojaźni Bożej, abym pilnie unikał wszystkiego, co by Cię mogło

obrazić.

Do tych darów dodaj dar pokuty, abym grzechy swoje opłakiwał i ducha umartwienia, abym zadość uczynił Bożej sprawiedliwości. Amen.”

Zachęcam Cię także, abyś zanotował chociaż kilka myśli z tej modlitwy, niech pozostanie po niej jakiś materialny ślad, niech te notatki stanowią Twój duchowy dzienniczek. Tak, abyś mógł wrócić do tego, co stało się Twoim doświadczeniem
w spotkaniach z Jezusem.

Opracowała: Anna OV